The post Ic 20706 Jagdgeschwader I appeared first on Meet The Red Baron.

The post Benoemd tot commandant van Jagdgeschwader I appeared first on Meet The Red Baron.

The post De opdracht om Jagdgeschwader 1 samen te stellen appeared first on Meet The Red Baron.

“Rustig aan,” zei de adjudant afkeurend. “Wat is er aan de hand?” “Luitenant Bodenschatz wordt aan de telefoon gezocht door Herr Rittmeister von Richthofen!” blies de ordonnans plechtig de kamer in.

“Ik?” vroeg de adjudant verbaasd, terwijl hij zijn stoel naar achteren schoof en de kamer verliet onder de merkwaardige stilte van de heren.

“Goedemorgen, Bodenschatz!” hoorde hij aan de telefoon. “Dit is Richthofen. Ik ben zojuist benoemd tot commandant van een gevechtssquadron. Ik heb een adjudant nodig. Wilt u er een?”

“Natuurlijk. Ik zal er morgenochtend zijn. Waar is dat?”

“Aangenaam, Bodenschatz. Marckebeeke bij Kortrijk. Tot ziens.”

De adjudant wandelde langzaam door de lange gang. Hij ging niet meteen terug naar zijn maaltijd, maar stopte bij een raam en staarde naar buiten. Dat was een van de prettigste telefoongesprekken geweest die hij in zijn leven als adjudant had gehad en dat was rijk aan telefoongesprekken. Hij vond het aardig van Richthofen dat hij hem niet vergeten was. Bodenschatz herinnerde zich de tijd van een jaar geleden toen hij was aangesteld als adjudant van kapitein Boelcke. Hij nam deze benoeming aan onder tragische omstandigheden. Toen hij op het vliegveld aankwam, werd hij begroet met het nieuws dat Boelcke die ochtend was gesneuveld. De eerste taak van de nieuwe adjudant was om zijn dode squadronleider naar huis te begeleiden. Na zijn terugkeer bij het squadron hoefde hij niet lang na te denken over dit onvervangbare verlies, want er waaide een sterke wind en de heldhaftige geest van de dode leider bleef de jonge piloten van zijn squadron aanwakkeren. Er waren jachtvliegers met beroemde namen: Böhme, Kirmeier, Müller en een jonge Uhlan luitenant, Manfred Freiherr von Richthofen. De adjudant raakte al snel bevriend met de Uhlan en toen hij in de herfst van 1916 het bevel kreeg over Fighter Squadron 11, voelde eerste luitenant Bodenschatz zich bitter van hem gescheiden.

Grote von Richthofen, riep deze nu, en de adjudant ging aan tafel om het nieuws aan zijn kameraden te vertellen.

(…)

Op de vragende blikken van zijn kameraden antwoordde de eerste luitenant: “Morgenochtend ben ik weg. Adjudant von Richthofen.” Een brul van felicitaties gonsde over de tafel. En iedereen begreep heel goed dat de eerste luitenant niet veel langer bij zijn maaltijd bleef hangen, maar na een paar happen met gemompelde verontschuldigingen verdween.”

The post MvR belt Bodenschatz appeared first on Meet The Red Baron.

Het was na tienen in de ochtend en een prachtige zomerdag. En deze mooie dag leek zijn weerspiegeling te hebben gevonden in het rode vliegtuig dat daar stond, in de gezichten van de officieren en in de heldere gelaatstrekken van de commandant zelf, die allemaal in opperbeste stemming waren. De Ritmeester, die de stok met de dikke knop vasthield, de zogenaamde “squadronstok”, omringd door de altijd uitbundige Duitse Dog Moritz, maakte een korte armbeweging in de lucht in de richting van het front. “Een paradijs voor vliegeniers!” zei hij tegen de adjudant. En één van de heren die achter de commandant stond zei: “Zevenenvijftig!”. Richthofen was net teruggekeerd van zijn 57e luchtoverwinning.

Bodenschatz bekeek stiekem het gezicht van de baron. Eigenlijk was het nauwelijks veranderd sinds de laatste keer dat hij hem had gezien. Misschien was het wat harder geworden. Het was het gezicht van een man die schoon was tot in het laatste hoekje van zijn ziel. Er zat een veerkrachtige energie in, een energie zonder opsluiting, zonder nervositeit, de wonderbaarlijke energie van de jeugd, onder de beminnelijke mond zat de stevige kin, en de blik uit de heldere, luide ogen was de blik van een man die vrede heeft met zichzelf, met de wereld en met alles wat erachter kan staan.”

The post Bodenschatz arriveert in Markebeke appeared first on Meet The Red Baron.

Na een kort luchtgevecht stortte het vijandelijke toestel neer en verbrandde. Bockelmann, Lt.

10.25 uur 1 R.E. in de richting van Deulemont brandend neergeschoten door Albatros. Twee inzittenden sprongen eruit tijdens de crash. Hauptmann Kuhlmann, Flackgruppenkommando 21.

10.25 uur in de richting van Hollebeecke 1 R.E. neergeschoten brandend door rode Albatros. Lt Mann, Fluna, waarnemer.

10.20 1 R.E. neergeschoten door rode Albatros stortte brandend neer in de richting van Warneton. Lt Schröder, Luftschuß-Offz-Gruppe Wijtschate.”

The post Overwinning 57 – De Getuigen appeared first on Meet The Red Baron.

Als de squadrons allemaal samen zijn op het vliegveld, staan er 12 vliegtuigen achter elke squadronleider. Er zijn slechts twee typen vliegtuigen, Albatros D 5 of Pfalz D 3. Het squadron ziet er erg kleurrijk uit. Het hoofdsquadron 11, waar Richthofen bij vliegt, heeft de vliegtuigen rood geschilderd, squadron 10 geel, squadron 6 heeft zwart-witte zebrastrepen en squadron 4 heeft een zwarte serpentijnlijn om de naturelkleurige romp.

Het doel van deze kleurrijkheid hoeft niet uitgebreid te worden uitgelegd: In de lucht kun je de squadrons uit elkaar houden. En omdat elke piloot ook een speciaal teken aan zijn toestel heeft bevestigd, is het mogelijk om meteen te weten wie er in dit of dat toestel zit.

Op de avond van 2 juli nodigt de commandant de leiders van de gevechtssquadrons uit voor een vergadering in zijn kamer op de eerste verdieping. Alles is nog kaal en oncomfortabel. Bovendien zijn niet alle kamers in het kasteel beschikbaar, want de graaf, die hier de kasteelheer is, zou het liefst de hele vliegclub opblazen en aangezien dit voor hem niet mogelijk is, blaast hij in ieder geval elke beleefde relatie op met zijn norsheid en houdt hij zoveel mogelijk kamers op slot. De cavaleriekapitein van zijn kant keek een paar dagen geduldig toe hoe deze ongastvrije spreuk overkwam, maar toen kwam er verandering in.

Terwijl buiten in de gangen de verplegers en jongens onophoudelijk op en neer rennen om orde te scheppen in de wanorde van de binnenkomst, begint binnen in de kamer de vergadering. Het is cruciaal voor het werk van het eerste gevechtssquadron van het veldleger.

De vier eskaderleiders staan voor de commandant en zijn adjudant. Jagdstaffel 4: Oberleutnant von Doering, 17e Dragoon uit Ludwigsluft in Mecklenburg, een bewezen squadronleider met een aantal kills achter zijn naam. Toegewijd, beminnelijk, correct.

Jagdstaffel 6: Oberleutnant Dostler, Beierse pionier, oude oorlogsschoolkameraad van Adjudant Bodenschatz, gedrongen, massief, breedgeschouderd, met een vastberaden maar geamuseerd vleugje medeleven.

Gevechtssquadron 10: eerste luitenant Freiherr von Althaus, die de Orde Pour le mérite heeft, een cavalerist (in de gevechtsluchtvaart wemelt het van de ruiters), die avond wat zwijgzaam. Zijn eskader heeft een paar slechte dagen achter de rug. Het is vreselijk gehavend en heeft bittere verliezen geleden.

Jagstaffel 11: Luitenant Wolff. Op het eerste gezicht was het enige wat je over hem kon zeggen “delicaat bloempje”. Een slank, dun figuur, een heel jong gezicht, de hele houding verlegenheid en nog eens verlegenheid. Hij ziet eruit alsof hij met één hard woord achterover op zijn hielen kan worden geklapt. Maar onder dit vriendelijke schooljongensgezicht bengelt de Orde Pour le mérite. En die bescheiden ogen hebben tot nu toe 30 vijandelijke vliegtuigen uit de lucht gestoten, in brand gestoken en op de grond doen neerstorten boven het voor- en achtervizier van zijn machinegeweren. Deze slanke jongen was één van de beste mannen in het oude Richthofen 11 squadron. Dat hij nu hun leider is – natuurlijk…

“De commandant geeft zijn instructies in een duidelijke volgorde. Ten eerste wilde hij niet langer het risico nemen om via de verschillende commandocentra op een omweg opstijgorders te krijgen. Hij zou de vijandelijke luchtactiviteit voor zijn sectie tot op de letter volgen. Daarom gaf hij opdracht om onmiddellijk directe verbindingen met de frontlinie tot stand te brengen. Hij eiste ook een ringlijn naar zijn vier squadrons, zodat wanneer hij de hoorn opnam, alle vier tegelijk zouden rapporteren.

Dis se Numero one. Daartoe deelde de Ritmeester de situatie op de grond mee en het was niet prettig om te horen.

De vijandelijke pogingen om door te breken werden herhaald met een vasthoudendheid die nog nooit eerder was ervaren en elke nieuwe aanval was brutaler en bitterder dan de vorige. De troepen die deze brute aanvallen moeten doorstaan, lijden enorm onder een spervuur dat nooit ophoudt. En wanneer er verrassend genoeg een stilte valt in het vuren, huilen hele clusters bommenwerpersquadrons het achterland in.

Dit is de situatie op de grond en de taak in de lucht voor Fighter Wing I is vanzelfsprekend: Vernietig de infanterievliegtuigen, vernietig de gevechtsvliegtuigen, vernietig de bommenwerpersquadrons.

De commandant heeft gesproken. Er is geen twijfel mogelijk onder de heren. De situatie kan nauwelijks duidelijker zijn. Alleen Oberleutnant von Althaus vraagt om de beste mannen aan hem toe te wijzen, omdat hij zijn beste mannen heeft verloren. De commandant belooft hem goede vervangers.

De vergadering is voorbij. De Ritmeester en zijn adjudant gaan naar Squadron 11 voor het diner.”

The post JG I-vergadering appeared first on Meet The Red Baron.

Verplaatsing van de Jagdstaffeln voltooid op 2 juli.”

The post Verhuizing voltooid appeared first on Meet The Red Baron.

The post Lt. Krefft heeft het bevel appeared first on Meet The Red Baron.

Deulemont, tussen de linies, 10.20 uur in de morgen.

Ik viel het voorste vliegtuig van een vijandelijk squadron aan. De waarnemer stortte in bij de eerste schoten. De piloot werd kort daarna dodelijk geraakt. De R.E. steigerde. Ik vuurde op het steigerende vliegtuig van een afstand van 50 meter met nog een paar schoten totdat de vlammen uit het vliegtuig sloegen en de vijand brandend neerstortte.

von Richthofen, Ritmeester en commandant van Jagdgeschwader I.”

The post Overwinning 57 appeared first on Meet The Red Baron.