Op deze dag

1 februari

(UTC+1)

Gebeurtenissen op deze dag in het leven van Manfred von Richthofen

Over overwinning 19

The dramatic true story of the Red Baron, Wiliam E Burrows, 1972, Mayflower Books?p. 121?

1 februari 1917
1 km SW of Thelus
Thelus

“Twintig minuten nadat de piloot en zijn waarnemer, beiden dodelijk gewond, uit hun vliegtuig waren gesleept, blies een Canadese artillerie-eenheid het vliegtuig aan stukken om te voorkomen dat de Duitsers het in handen zouden krijgen. De bemanning stierf de volgende dag.”

Overwinning 19

Under the guns of the Red Baron, Norman Franks, Hal Giblin and Nigel McCrery?p. 59?

1 februari 1917
1 km SW of Thelus
Thelus

“Gevechtsverslag: 1600 uur. BE tweezitter No. 6742. Boven loopgraven, een kilometer ten zuidwesten van Thelus. Inzittenden: Lieutenant Murray – Lieut McBar, beiden gewond en overleden 2 februari.

Rond 1600 zag ik, vliegend met Leutnant Allmenröder, op 1.800 meter hoogte een artillerievlieger. Ik slaagde erin hem schijnbaar onopgemerkt tot op 50 meter te naderen met mijn Halberstadt machine. Vanaf deze afstand, tot slechts de lengte van een vliegtuig, loste ik 150 schoten. Het vijandelijke vliegtuig stortte vervolgens neer in grote, ongecontroleerde bochten naar rechts, achtervolgd door Allmenröder en mijzelf. Het vliegtuig stortte neer in het prikkeldraad van onze frontlinies. De inzittenden raakten allebei gewond en werden gevangen genomen door de infanterie. Het is onmogelijk om het vliegtuig te verwijderen. Weer: bewolkte ochtend, maar goed weer voor de rest van de dag.”

Engelse en Franse luchtvaart

Der rote Kampfflieger von Rittmeister Manfred Freiherrn von Richthofen, 1917, 351.000 - 400.000, Verlag Ullstein & Co, Berlin-Wien?p. 110?

1 februari 1917
February 1917
La Brayelle, near Douai
La Brayelle

“Engels en Frans vliegen (februari 1917) Op dit moment probeer ik te concurreren met het Boelcke gevechtssquadron. s Avonds laten we elkaar de route zien. Maar het zijn duivelse kerels daar. Je kunt ze nooit verslaan. Je kunt hoogstens het eskader evenaren. Ze liggen al honderd voor. Ik moet ze die voorsprong geven. Het hangt er erg van af tegenover welke tegenstander je staat, of je het nu opneemt tegen de Fransen of tegen de dappere kerels, de Engelsen. Ik geef de voorkeur aan de Engelsen. De Fransen knijpen, de Engelsen doen dat zelden. Je kunt hier vaak zelfs spreken van domheid; zij noemen het waarschijnlijk bravoure. Het mooie van de gevechtspiloot is dat hij niet afhankelijk is van trucjes, maar alleen van persoonlijke moed. Iemand kan een geweldige duik- en loopvlieger zijn. Dat betekent niet dat hij iemand moet neerschieten. Volgens mij gaat het erom dat je ervoor gaat en daar zijn wij Duitsers goed in. Daarom zullen we altijd oppermachtig zijn in de lucht. Het past de Fransen om in een hinderlaag te lopen en nog eens in een hinderlaag te lopen. [111]Dat is moeilijk in de lucht. Alleen een beginneling kan verrast worden. Je kunt iemand niet in een hinderlaag lokken omdat je je niet kunt verstoppen, en het onzichtbare vliegtuig is nog niet uitgevonden. Af en toe laait het Gallische bloed in hem op. Dan gaat hij in de aanval; maar het is waarschijnlijk als bruisende limonade. Even heeft hij ontzettend veel moed, die even snel weer verdwijnt. Hij mist de vasthoudendheid om vol te houden. De Engelsman daarentegen laat van tijd tot tijd nog wat van zijn Germaanse bloed zien. De sportman is ook dol op vliegen, maar hij verliest zich te veel in het sportieve aspect. Ze hebben genoeg lol met loopings, duiken, ondersteboven vliegen en soortgelijke grappen voor onze mensen in de loopgraven. Dit maakt waarschijnlijk indruk op de Johannisthal Sportweek, maar de loopgraaf is niet zo dankbaar als dit publiek. Het eist meer. Het zou altijd Engels pilotenbloed moeten regenen.”

Getuigenis van Carl August von Schoenebeck

Marke 2 Wereldoorlog 1?p. ?

1 februari 1918
In February
Avesnes-le-Sec

Getuigenis van Carl August von Schoenebeck: In februari 1918 verliet ik von Richthofen en kreeg als 20-jarige de leiding over een eigen Jagdstaffel. Toen ik als zo jonge piloot al een zelfstandige bevelvoering overnam, had ik dat uitsluitend aan mijn vroegere leermeester Manfred von Richthofen, te danken. Bij het afscheid gaf hij mij nog enkele zeer ernstige raadgevingen mee. “De leider”, zo sprak hij, “is de aanleiding tot het succes van iedere Jagdstaffel. De bekwame piloten kunnen slechts dan tot hun recht komen, als hun leider hen correct daartoe aanzet. En als u om het even welke vragen hebt, kom dan maar naar mij toe, ik sta altijd te uwer beschikking.

Back To Top